نقش مؤثر والدین در تقویت انگیزه‌ی درونی ، فعالیت خودجوش و مهار استرس‌های نوجوانی

۱- والدین متعهد و موفق آرزوهای بزرگی برای فرزندان خود دارند که شایسته‌ی آنند .

۲- هرچه اعتقاد والدین به بالابودن هوش و استعداد فرزندشان بیشتر باشد ، مراقبت و توجه بیشتری برای هدایت فرزند به آینده ای درخشان تر نشان می دهند که این امر هم کاملاَ طبیعی و قابل تحسین است .

۳- خطر پنهانی که والدین و فرزند با هوششان را تهدید می کند استقلال طلبی دوران نوجوانی است .

۴- بعضی از والدین دلسوز و بسیار دلسوز درمراقبت از فرزند تا آنجا پیش می‌روند که دوچیز را کاملاً فراموش می کنند :   الف) زندگی شخصی خود          ب) استقلال نوجوان

   درحالی که احترام و اقتدار والدین نیاز درونی هر نوجوان برای کسب افتخارات اجتماعی است .

۵-برخی از والدین متعهد و دلسوز و بسیار مراقب نمی دانند که هر روز بیش تر از دیروز به فرزندشان وابسته شده‌اند و او نیز با رهاکردن استقلال خود به این وابستگی عاطفی تن داده است .

 

۶ – اطاعت پذیری فرزند و موفقیت های او در دوران ابتدایی و  راهنمایی بسیار فریبنده است چون به بهای ازدست رفتن استقلال و مهارت خودکفا زیستن بدست آمده است که درسال اول نظری و شروع رشد اجتماعی به طرز نامناسبی رها خواهد شد که مایه تعجب و ناراحتی عمیق والدین است .

۷- سال اول و دوم نظری سال تست و ارزیابی میزان وابستگی فرزند به والدین است .

۸- اگر نوجوانی درسال اول و دوم دبیرستان هم چنان در درس و ارتباط اجتماعی مسیر پیشرفت و موفقیت را طی می‌کند والدین اطمینان می یابند که دراثر مراقبت های زیاد ، استقلال فرزندشان را از او نگرفته اند و می‌توانند به روش درست تربیت خود افتخار کنند .

۹- اگر فرزند نوجوان موفقیت دوران ابتدایی و راهنمایی خود را در دوره‌ی دبیرستان تکرارنمی‌کند ، والدین در اولین نگاه می باید به میزان وابستگی متقابل خود و فرزند توجه کنند .

۱۰- والدین خیلی دلسوز ( به ویژه مادران ) نمی دانند که خودشان دچار نگرانی و اضطراب هستند و این نگرانی را به ذهن و دل فرزندشان تزریق می کنند .

۱۱- و نمی دانند که با مراقبت مداوم از خواب ، غذا ، سلامتی ، درس و ارتباطات اجتماعی فرزندشان او را از مهارتهای لازم محروم کرده اند .

۱۲- مادران دلسوزی که همسرشان به هر دلیلی نقش کمی در تربیت فرزند ( به ویژه فرزند پسر ) دارند و یا نوجوان‌شان تک فرزند است و یا فرزند اول است و یا مادر هیچ مشغله و فعالیت اجتماعی شخصی ندارد ، بیشتر در معرض این دام خطرناک و خوش نقش و نگار قرار می گیرند .

۱۳- مادران بسیار مراقب ( وبرخی پدران نیز ) ناخواسته درکنترل و هدایت فرزند خود نگرانی ها و اضطراب درونی خود را به فرزندشان منتقل می کنند .

۱۴- فرزند نوجوان باهوش و با استعداد مورد حمله دو ضربه اضطرابی است : یکی اضطراب و نگرانی درونی خودش که می خواهد به آرزوهای بلندش برسد تا موجه جلوه کند و دوم نگرانی و اضطراب والدین که به صورت نارضایتی ضمنی از وضع موجود به او القاء می شود .

۱۵- فرزندان باهوش و با استعداد به دلیل همین هوش زیاد و رشد فکری و فعالیت زیاد مغز و همچنین داشتن غیرت درسی و آرزوهای بزرگ ، همواره در معرض استرس و اضطراب ناخوانده و ناخواسته هستند .

۱۶- کمک بزرگ والدین فرهیخته به نوجوان هوشمند خود این است که اگر بتوانند ( یعنی تکنیک و مهارت لازم را داشته باشند) ازانتقال نگرانی واضطراب خود به فرزند جلوگیری کنند و اگر بازهم بتوانند اضطراب و نگرانی اورا باروش‌های مؤثروغیرمستقیم، کاهش دهند(برای مهارت بیشتردراین مواردبه مشاوره تخصصی مراجعه‌بفرمائید).

۱۷- والدین ( بویژه مادر ) نمی توانند دررقابت های سرنوشت ساز نگران نباشند چون اگر نگرانی های خود را ابراز نکنند ، اولاً تحمل این فشار درونی دشوار است و ثانیاً نگرانی های ابراز نشده به صورت ناخودآگاه به فرزند منتقل می شود .

۱۸- این تجربه موفق را به والدین ( به ویژه مادران ) توصیه می کنیم که از متکا درمانی برای تخلیه نگرانی ها و افکار مزاحم استفاده کنند و یا محتویات ذهن ناآرام خود را هر روز روی کاغذی بنویسند و نابودش کنند .

۱۹- درمتکا درمانی همه‌ی نصیحت ها ، تذکرات ، نگرانی ها ، آینده نگری‌ها و …. به فرزند نوجوان گفته نمی‌شود بلکه به متکایی گفته می شود که هم نام این نوجوان است . بعد از گفتن همه این حرف ها به متکا ، دراتاقی خلوت می توان متکا را کتک زد تا همه‌ی استرس های مادر تخلیه شود و فرزند نوجوان درامان بماند !   نصایح و راهنمایی والدین درصورتی مفیداست که فرزند خود طالب آن باشد و درآن اصرار کند و دیگر این که هر دو طرف در وضع عاطفی آرام ، شاد و صمیمی و پذیرا باشند .

۲۰- مهم ترین منبع تولید استرس درنوجوان ، نارضایتی والدین است . هرچه نارضایتی بیشتر و آشکارتر باشد استرس بیشتر است و هرچه استرس بیشتر باشد تمرکز و درنتیجه بازدهی درسی کم تر می شود !

۲۱- منبع ومنشأ دیگراسترس درنوجوان تابلوشدن درخانواده به عنوان فردی باهوش، بااستعداد و افتخارخانواده‌وسایر عناوین است که چون معمولاً باواقعیت فاصله زیادی دارد، موجب بروزاضطراب درامتحان‌وکاهش‌بازدهی‌می‌شود.

۲۲- به والدین دلسوز و مهربان بگویید که از تأکید زیاد بر استعداد و هوش فرزندشان پرهیز نمایند . این جمله « تو خیلی با استعدادی ، اگر دقت بیشتر داشته باشی و بیشتر کار کنی به فلان درجه می‌رسی و … »‌ نه تنها مؤثر نیست بلکه به صورت یک ترمز پنهانی عمل می کند !

۲۳- به جای تأکید برهوش و استعداد زیاد ( که همین اغلب موجب بروز اضطراب است ) به رفتارها و مهارت ها و فعالیت های مثبت روزمره نوجوان توجه کنیم و تحسین خود را نثار او کنیم تا از طریق این رفتارها به هوش و استعداد خود ایمان بیشتری پیدا کند .

۲۴- رفتارهایی که ( چه درسی و چه غیر درسی ) هر چند کوچک و عادی نشانی از یک مهارت باشد ، باید مورد تحسین و تأیید والدین قرار گیرد تانوجوان انگیزه درونی بیشتری پیدا کند .

۲۵- والدین متعهد ( به ویژه پدر) لازم است ازطرح دایمی اهمیت آینده ووضع اجتماع و …. پرهیز نمایند چون آینده نگری های افراطی به نگرانی های افراطی ازآینده تبدیل شده ومانع کارامروز می‌شود ! !

۲۶-  برای تأمین و تضمین آینده موفق فرزند خود ، به جزیی ترین کارهای مثبت امروز او توجه تحسین آمیز داشته‌باشیم تا فرزند ما با آرامش و اطمینان به آینده مورد نظر برسد .

۲۷- یکی از این دلایل مهم وجود استرس درنوجوان که منجر به کم کاری ، بی حوصلگی ، اتلاف وقت و …. می‌شود چهره‌ی گرفته و غمگین و نارضایتی و ناشاد والدین (به ویژه مادر ) است که موجب نگرانی دایمی فرزند نسبت به سلامت والدین می شود و از درس به خاطر این که عامل ناراحتی والدین به ویژه مادرش شده است بیزار می‌شود و آن را جدی نمی گیرد ! !

۲۸- والدین می گویند : پس چرا فرزند نوجوان من بیشتر درس نمی خواند تا ما را خوشحال کند . فرزند می گوید : چون ناراحتی های شما انرژی مرا از بین می برد و من به جای درس به شما وناراحتی شما فکر می‌کنم ! !     من برای جبران ضعف های درسی ام به انرژی مثبت احتیاج دارم .

۲۹- تذکر دایمی . نارضایتی و شکایت مکرر ، نصایح فراوان والدین سبب می شود تا فرزند نوجوان انگیزه شخصی و مسئولیت خود را در درس فراموش کرده و آن را به گردن والدین بیندازد و آن ها را عامل افت درسی خود معرفی کند .

۳۰- فرزند شما به استقلال می اندیشد و می خواهد باروش و تصمیم شخصی درس بخواند ، بخوابد ، بیدار شود و …. پس هر چه زودتر کارهای شخصی او را به خودش واگذار کنید و نظارت غیرمستقیم داشته باشید .

۳۱- درس و روش درس خواندن آن ، ماندن یا نماندن در این مدرسه ، پیامدها و عواقب آن را به خود او واگذار کنید و به او بگویید که :« به تواعتماد داریم و توبهترین راه درس خواندن و موفق شدن را بهتر از ما می دانی.»

۳۲- به جای سئوال کردن مداوم از فرزندتان درمورد درس و مدرسه ( که معمولاَ جواب مناسبی دریافت نمی‌کنید ! ) به او بگویید : چون نگران وضع درسی تو هستیم هر ۱۵ روز یک بار با مدرسه ( مسئول آموزش ) تماس می‌گیریم تا از جزئیات باخبر باشیم .

۳۳- این حق شماست که به مدرسه بیایید و یا تماس تلفنی داشته باشید و با مسئولین مدرسه مشورت نمایید . خود را از این حق محروم نفرمایید .

۳۴- بعد از تماس و گفتگو اطلاعات بدست آمده ( چه جنبه های مثبت و چه جنبه های منفی ) را به فرزندتان گزارش کنید اما به هیچ عنوان بحث نکنید و از نصیحت و راهنمایی و گلایه و شکایت و … پرهیز بفرمایید .

۳۵- همین که فرزندتان بداند شما اطلاعات کافی و دقیق دارید ، کفایت می کند .

۳۶-  به او بگویید که : « ماندن و نماندن ایشان دراین مدرسه بستگی به رضایت درسی و اخلاقی مدرسه از او دارد و ما کارشناسی مسئولین مدرسه را قبول می کنیم .

۳۷- اگر فرزند شما برای تغییر مدرسه اصرار دارد برعلیه نظر او حرفی نزنید و آن را بپذیرید و پیدا کردن مدرسه جدید را به خود او واگذار کنید و برای ثبت نام درمدرسه جدید شرایط مناسبی را درنظر بگیرید و بلافاصله با دفتر مشاوره‌ی دبیرستان تماس بگیرید .

۳۸- اگر مسئولیت ماندن یا نماندن دریک مدرسه و مسئولیت درس خواندن را به خود او واگذار کنید ، اولاً : از درگیری های نامناسب و منفی شدن روابط عاطفی با فرزند جلوگیری کردید و انرژی خود و فرزندتان را بیهوده هدر نمی‌دهید چون آن روش ها دردوران نوجوانی جواب نمی دهند .  ثانیاً : فرزند نوجوان شما به تدریج یادمی‌گیرد که مسئولیت اعمال و رفتار خود را بپذیرد و از لجبازی روانی با والدین آزاد می شود و معمولاَ انرژی بیشتری برای کسب موفقیت صرف می کند .

۳۹- هرگز روابط عاطفی و گرم و مهربانانه اعضاء خانواده نباید به خاطر درس کم رنگ و سرد شود چون پیامهای منفی آن کل خانواده را درگیر خواهد کرد .

۴۰- فرزند نوجوان ما نمی خواهد از کانال نگرانی افراطی والدین تغذیه شود بلکه نیازمند تغذیه شدن روحی و روانی ازکانال اعتماد ، امید و محبت والدین است .

۴۱- برای تکمیل استقلال فرزند و کمک به کسب مهارت بیشتر دراین زمینه لطفاً هرچه زودتر نظم اتاق ، خواب ، بیداری ، غذا وحل مشکلات خود با دوستان و … را به خود او با احترام و اعتماد واگذار کنید.

۴۲- برای کسب اطلاعات بیشتر دراین زمینه و مهارت در اصلاح رفتارهای نامناسب نوجوان به کاست سخنرانی اینجانب تحت عنوان « نظم و مسئولیت پذیری » مراجعه بفرمایید و یا برای مشاوره‌ی حضوری اقدام نمایید تا از روش‌های جدید برخورد با رفتار منفی و انجام تنبیه مفید بهره مند شوید .

۴۳- ازانجام کارهایی که فرزندتان می تواند خودش انجام دهد جداً پرهیز نموده و شرایطی فراهم کنید که هر روز بیشتر از دیروز درکارهای شخصی مستقل شود .

۴۴- برای ایجاد انگیزه بیشتر و کم شدن رفتارهای نامناسب ، فعالیت‌های مثبت ( حتی بسیار عادی و جزیی ) را مورد تحسین قرار دهید تا انرژی لازم برای ادامه کار فراهم شود .

۴۵- شارژ عاطفی و پاکسازی ذهن نوجوان و شنیدن فعال و بازتاب احساس به شیوه علمی را فرابگیریم تا نقش حیات بخش پدری و مادری را در حق فرزندان عزیزمان به درستی ایفا کنیم . ( برای اطلاع بیشتر به نوار کاست سخنرانی اینجانب با عنوان « ارتباط خلاق و گفتگوی شفا بخش » مراجعه نمایید و یا از جزوه‌ های مربوط استفاده بفرمایید .)

۴۶-  والدین فرهیخته‌ای مثل شما نوجوانی خودکفا ، با انگیزه‌ ، مسئولیت پذیر ، شاداب و اجتماعی تربیت می‌کنند. که نشانه‌ی مهارت و تسلط بر تکنیک های ظریف ارتباط با نوجوان امروز است .

۴۷- برمادران دلسوز و متعهد است که از وابستگی خود به فرزند نوجوان کاسته و برفعالیت های اجتماعی و فرهنگی خود و شیوه های نظارت غیرمستقیم و تقویت ارتباط صمیمانه همسر و عمق بخشیدن به ارتباط درونی با خداوند همت نمایند .

۴۸- هرشب هنگام راز ونیاز باخداوند برای خطاهای فرزندتان طلب بخشش نماییدو برای موفقیت بیشتراو دعا کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − 15 =