محبت و نیکی به سادات

صَحِیفَهُ الرِّضَا، علیه‌السلام عَنْ آبَائِهِ قَالَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ علیه‌السلام قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله  مَنِ اصْطَنَعَ صَنِیعَهً إِلَی وَاحِدٍ مِنْ وُلْدِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ لَمْ یُجَازِهِ عَلَیْهَا [فِی الدُّنْیَا]  فَأَنَا أُجَازِیهِ غَداً إِذَا لَقِیَنِی یَوْمَ الْقِیَامَهِ (۱)

هر کس برای یکی از فرزندان عبدالمطلب کاری انجام دهد و در برابر به او پاداش داده نشود، فردای قیامت هنگامی که من را ببیند، به او پاداش می‏دهم.

قال النبی  صلی‌الله‌علیه‌وآله «أَنَاشَافِعٌ‏ یَوْمَ‏ الْقِیَامَهِ لِأَرْبَعَهِ أَصْنَافٍ وَلَوْجَاءُوا بِذُنُوبِ أَهْلِ الدُّنْیَا رَجُلٍ نَصَرَ ذُرِّیَّتِی وَرَجُلٍ بَذَلَ مَالَهُ لِذُرِّیَّتِی عِنْدَ الضِّیقِ وَ رَجُلٍ أَحَبَّ ذُرِّیَّتِی بِاللِّسَانِ وَالْقَلْبِ وَ رَجُلٍ سَعَی فِی حَوَائِجِ ذُرِّیَّتِی إِذَاطُرِّدُوا أَوْ شُرِّدُوا»(۲)

پیام‌‌آور مکرم اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: در پیشگاه خدا برای چهار دسته شفاعت خواهم کرد، هرچند آغشته به گناه اهل دنیا باشند؛ ]اول[کسانی که فرزندانم را به هر نحوی کمک می‌کنند و ]دوم[ اشخاصی که به هنگام نیاز فرزندانم به آنان کمک مالی می‌کنند و]سوم[ افرادی که با دل و زبان، فرزندانم را دوست می‌دارند و]چهارم[ کسانی که در برطرف‌نمودن نیاز فرزندانم هنگام طردشدن و بی‌سروسامانی تلاش می‌نمایند.

جَامِعُ الْأَخْبَارِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله أَنَّهُ قَالَ: حَقَّتْ شَفَاعَتِی لِمَنْ أَعَانَ ذُرِّیَّتِی بِیَدِهِ وَ لِسَانِهِ وَ مَالِهِ:(۳)

رسول اللَّه صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: هرکه فرزند من را با دست و زبان و مال خود یاری کند، شفاعت من برای او واجب است.

وَ قَالَ صلی‌الله‌علیه‌وآله  أَکْرِمُوا أَوْلَادِی وَ حَسِّنُوا آدَابِی(۴)وَ قَالَ صلی‌الله‌علیه‌وآله  أَحِبُّوا  أَوْلَادِی الصَّالِحُونَ لِلَّهِ وَ الطَّالِحُونَ لِی: جامع الأخبار(للشعیری)(۵)

اولاد من را اکرام کنید و آداب من را نیک بشمارید. ایشان همچنان فرمودند: فرزندان صالح من را از برای خدا و بدان ایشان را از برای من دوست بدارید.

 وَ قَالَ علیه‌السلام فِی قَوْلِهِ تَعَالَی‏ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً  الْآیَهَ قَالَ‏ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله مَنْ رَعَی حَقَّ قَرَابَاتِ أَبَوَیْهِ أُعْطِیَ فِی الْجَنَّهِ أَلْفَ دَرَجَهٍ بُعْدُ مَا بَیْنَ کُلِّ دَرَجَتَیْنِ حُضْرُ  الْفَرَسِ الْجَوَادِ الْمُضَمَّرِ مِائَهَ [أَلْفِ‏]  سَنَهٍ إِحْدَی الدَّرَجَاتِ مِنْ فِضَّهٍ وَ الْأُخْرَی مِنْ ذَهَبٍ وَ الْأُخْرَی مِنْ لُؤْلُؤٍ وَ الْأُخْرَی مِنْ زُمُرُّدٍ [وَ الْأُخْرَی مِنْ زَبَرْجَدٍ] وَ الْأُخْرَی مِنْ مِسْکٍ وَ أُخْرَی مِنْ عَنْبَرٍ وَ أُخْرَی مِنْ کَافُورٍ وَ تِلْکَ الدَّرَجَاتُ مِنْ هَذِهِ الْأَصْنَافِ وَ مَنْ رَعَی حَقَّ قُرْبَی مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صلی‌الله‌علیه‌وآله أُوتِیَ مِنْ فَضْلِ‏  الدَّرَجَاتِ وَ زِیَادَهِ  الْمَثُوبَاتِ عَلَی قَدْرِ [زِیَادَهِ]  فَضْلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صلی‌الله‌علیه‌وآله عَلَی أَبَوَیْ نَسَبِهِ(۶)

امام علیه‌السّلام فرمود پیامبراکرم صلی‌اللَّه‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم فرمود: هرکس رعایت حق خویشاوندان پدر و مادری خود را بنماید در بهشت به او هزار درجه عنایت می‌کنند که فاصلۀ بین هر درجه تا درجۀ دیگر به اندازۀ هزار سال دویدن یک اسب تندروی عالی است؛ یک درجه از نقره، دیگری طلا، سومی مروارید، چهارمی زمرد و پنجمی زبرجد و ششمی مشک و هفتمی عنبر و هشتمی کافور. این درجات از چنین جنس‏ها است؛ و اما کسی که رعایت خویشاوندان محمّد و علی را بنماید به او آن‌قدر درجه و ثواب اضافه از اینها می‏دهند که معادل برتری محمّد و علی بر پدر و مادر نژادیش باشد.

وَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ علیه‌السلام عَلَیْکَ بِالْإِحْسَانِ إِلَی قَرَابَاتِ أَبَوَیْ دِینِکَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صلی‌الله‌علیه‌وآله وَ إِنْ أَضَعْتَ قَرَابَاتِ أَبَوَیْ نَسَبِکَ‏  فَإِنَّ شُکْرَ هَؤُلَاءِ إِلَی أَبَوَیْ دِینِکَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صلی‌الله‌علیه‌وآله أَثْمَرُ لَکَ مِنْ شُکْرِ هَؤُلَاءِ إِلَی أَبَوَیْ نَسَبِکَ إِنَّ قَرَابَاتِ أَبَوَیْ دِینِکَ [إِذَا شَکَرَکَ‏]  عِنْدَهُمَا بِأَقَلِّ قَلِیلٍ یُظْهِرُهُمَا لَکَ یَحُطُّ عَنْکَ ذُنُوبَکَ وَ لَوْ کَانَتْ مِلْ‏ءَ مَا بَیْنَ الثَّرَی إِلَی الْعَرْشِ وَ إِنَّ قَرَابَاتِ أَبَوَیْ نَسَبِکَ إِنْ شَکَرُوکَ عِنْدَهُمَا وَ قَدْ ضَیَّعْتَ قَرَابَاتِ أَبَوَیْ دِینِکَ لَمْ یُغْنِیَا عَنْکَ فَتِیلًا (۷)

حسن بن علی علیه‌السّلام فرمود: لازم است بر تو نیکی به خویشاوندان دو پدر دینی‏ات محمّد و علی گر چه حق خویشاوندان پدر و مادرت را ضایع کرده باشی. مبادا به تلافی خویشاوندان نژادی خود رعایت حق خویشاوندان پیامبر را واگذاری؛ زیرا سپاس خویشاوندان پدران دینی محمّد و علی پیش آن‌ها، برایت سود بیشتری از سپاس خویشاوندان پدر و مادر نژادی دارد؛ چون خویشاوندان پدران دینی وقتی تو را در نزد پیامبر و علی علیهما السلام به کمتر سپاسی سپاس گزارند، یک توجه آنها موجب از بین رفتن گناهانت می‏شود گرچه به اندازه‏ فاصله زمین تا عرش باشد؛ اما اگر خویشاوندان پدر و مادر نژادی از تو سپاسگزاری کنند در صورتی که حق خویشاوندان پیامبر را ضایع کرده باشی، نمی‌توانند ذره‏ای از تو رفع نیاز کنند.

وَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ  علیه‌السلام  حَقُّ قَرَابَاتِ أَبَوَیْ دِینِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمَا وَ أَوْلِیَائِهِمَا أَحَقُّ مِنْ قَرَابَاتِ نَسَبِنَا إِنَّ أَبَوَیْ دِینِنَا یُرْضِیَانِ عَنَّا أَبَوَیْ نَسَبِنَا وَ أَبَوَیْ نَسَبِنَا لَا یَقْدِرَانِ أَنْ یُرْضِیَا عَنَّا أَبَوَیْ دِینِنَا مُحَمَّداً وَ عَلِیّاً صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمَا وَ قَرَابَاتِهِمَا (۸)

علی بن الحسین علیه السّلام فرمود: حق خویشاوندان دو پدر دینی ما محمّد و علی و دوستان آن دو، بیشتر از حق پدر و مادر نژادی است؛ زیرا پدران دینی می‌توانند پدر و مادر نژادی ما را راضی کنند؛ اما پدر و مادر نژادی نمی‌توانند پدران دینی محمّد و علی صلوات اللَّه علیهما را از ما خشنود نمایند.

وَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ  علیه‌السلام  إِنَّ رَجُلًا جَاعَ عِیَالُهُ فَخَرَجَ یَبْغِی لَهُمْ مَا یَأْکُلُونَ فَکَسَبَ دِرْهَماً فَاشْتَرَی بِهِ خُبْزاً وَ أُدْماً  فَمَرَّ بِرَجُلٍ وَ امْرَأَهٍ مِنْ قَرَابَاتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صلی‌الله‌علیه‌وآله فَوَجَدَهُمَا جَائِعَیْنِ فَقَالَ هَؤُلَاءِ أَحَقُّ مِنْ قَرَابَاتِی فَأَعْطَاهُمَا إِیَّاهُمَا وَ لَمْ یَدْرِ بِمَا ذَا یَحْتَجُّ فِی مَنْزِلِهِ فَجَعَلَ یَمْشِی رُوَیْداً یَتَفَکَّرُ فِیمَا یَعْتَذِرُ  بِهِ عِنْدَهُمْ وَ یَقُولُهُ‏  لَهُمْ مَا فَعَلَ بِالدِّرْهَمِ إِذَا لَمْ یَجِئْهُمْ بِشَیْ‏ءٍ فَبَیْنَا هُوَ فِی طَرِیقِهِ إِذَا بِفَیْجٍ‏  یَطْلُبُهُ فَدُلَّ عَلَیْهِ فَأَوْصَلَ إِلَیْهِ کِتَاباً مِنْ مِصْرَ وَ خَمْسَمِائَهِ دِینَارٍ فِی صُرَّهٍ وَ قَالَ هَذِهِ بَقِیَّهٌ حَمَلْتُ‏  إِلَیْکَ مِنْ مَالِ ابْنِ عَمِّکَ مَاتَ بِمِصْرَ وَ خَلَّفَ مِائَهَ أَلْفِ دِینَارٍ عَلَی تُجَّارِ مَکَّهَ وَ الْمَدِینَهِ وَ عَقَاراً کَثِیراً وَ مَالًا بِمِصْرَ بِأَضْعَافِ ذَلِکَ فَأَخَذَ الْخَمْسَمِائَهِ دِینَارٍ فَوَسَّعَ عَلَی عِیَالِهِ وَ نَامَ لَیْلَتَهُ فَرَأَی رَسُولَ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله وَ عَلِیّاً علیه‌السلام فَقَالا لَهُ کَیْفَ تَرَی إِغْنَاءَنَا لَکَ لِمَا  آثَرْتَ قَرَابَتَنَا عَلَی قَرَابَتِکَ إِلَی أَنْ ذَکَرَ أَنَّهُ وَصَلَ إِلَیْهِ مِنْ أَثْمَانِ تِلْکَ الْعَقَارِ ثَلَاثُمِائَهِ أَلْفِ دِینَارٍ فَصَارَ أَغْنَی أَهْلِ الْمَدِینَهِ ثُمَّ أَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله فَقَالَ یَا عَبْدَ اللَّهِ هَذَا جَزَاؤُکَ فِی الدُّنْیَا عَلَی إِیثَارِ قَرَابَتِی عَلَی قَرَابَتِکَ وَ لَأُعْطِیَنَّکَ فِی الْقِیَامَهِ  بِکُلِ‏  حَبَّهٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ فِی الْجَنَّهِ أَلْفَ قَصْرٍ أَصْغَرُهَا أَکْبَرُ مِنَ الدُّنْیَا مَغْرِزُ کُلِّ إِبْرَهٍ مِنْهَا خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا(۹)

حضرت امام حسن علیه السّلام فرمود مردی خانواده‏اش دچار گرسنگی شدند، برای تهیۀ خوراک یک درهم به‌‌دست آورد. نان و خورش خرید، گذارش به مرد و زنی از خویشاوندان محمّد و علی علیهما السّلام افتاد. آن دو نیز گرسنه بودند. گفت اینها از خانوادۀ خودم شایسته‏ترند، نان و خورش را به آنها داد و متحیر ماند که پیش خانواده خود چگونه عذر بخواهد. در راه فکر می‌کرد چه بگوید که یک درهم را چه کرده، در همین بین که متحیر بود. پیکی از او جستجو می‌کرد پیک را راهنمائی کردند، نامه‌ای همراه با پانصد دینار از مصر برای او آورد، گفت این باقیماندۀ مال پسر عمویت هست که در مصر از دنیا رفته و صد هزار دینار نیز دارد که تجار مکه و مدینه باید بپردازند و باغ‏ها و اموال زیادی در مصر دارد که چندین برابر این است. پانصد دینار را گرفت و صرف در خرج خانواده خود نمود. آن شب پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را در خواب دید، حضرت به او فرمود: بی‌نیازکردنت توسط ما را چگونه مشاهده کردی؛ چون خویشاوندان من را بر خویشاوندان خود مقدم داشتی. هر کدام از کسانی که در مدینه و مکه مقروض به پسر عموی او بودند در شب به خواب دیدند که به آنها گفته شد، اگر فردا قرض فلانی را که به ارث از پسر عمویش می‏برد، دادی که هیچ وگرنه هلاک خواهید شد و نعمت و شخصیت شما از بین می‌رود. تمام بدهکاران، تمام صد هزار دینار بدهی خود را پرداختند و هر کس در مصر مالی در اختیارش از پسر عموی او بود، در خواب دید که تهدیدش کردند که هر چه زودتر مال فلانی را رد کن. آن شخص پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه و آله و سلم را در خواب دید به او فرمود: دیدی خدا برای تو چه‏ کرد، به کسانی که در مصر بودند دستور دادیم هر چه زودتر اموال تو را تحویل دهند، اگر مایلی به حاکم مصر بگوئیم باغ‏ها و املاک تو را بفروشند تا با پول آن در مدینه برای خود ملک بخری، گفت: مایلم. حاکم مصر حضرت محمّد و علی علیهما السّلام را در خواب دید و به او دستور دادند باغ‏های او را بفروشند و پولش را برای او حواله کنند، مبلغ سیصد هزار دینار برایش فرستاد از تمام ثروتمندان مدینه بالاتر شد. بعد پیغمبر اکرم صلی اللَّه علیه و آله و سلم به خواب او آمده فرمود این پاداش دنیای تو بود که خویشاوندان مرا بر خویشان خود مقدم داشتی، در بهشت در مقابل هر دانه از مالی که دادی هزار قصر خواهی داشت که کوچکترین قصرهای آن از دنیا بزرگتر است که هر سر سوزن آن بهتر از دنیا و تمام چیزهای موجود در دنیا است.

عِمَادُ الدِّینِ الطَّبَرِیُّ فِی بِشَارَهِ الْمُصْطَفَی، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شَهْرَیَارَ الْخَازِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ دَاوُدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْعَلَوِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ [سَعِیدِ بْنِ‏]  عُقْدَهَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ‏  عَنْ‏ عِمْرَانَ بْنِ مَعْقِلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ: لَا تَدَعُو صِلَهَ آلِ مُحَمَّدٍ علیه‌السلام مِنْ أَمْوَالِکُمْ مَنْ کَانَ غَنِیّاً فَعَلَی قَدْرِ غِنَاهُ وَ مَنْ کَانَ فَقِیراً فَعَلَی قَدْرِ فَقْرِهِ وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَقْضِیَ اللَّهُ [لَهُ‏]  أَهَمَّ الْحَوَائِجِ‏  فَلْیَصِلْ آلَ مُحَمَّدٍ علیه‌السلام وَ شِیعَتَهُمْ بِأَحْوَجِ مَا یَکُونُ إِلَیْهِ مِنْ مَالِهِ(۱۰)

بهره آل محمد از اموالتان را فراموش نکنید، کسی که غنی است به اندازه بی‌نیازیش و کسی که فقیر است به اندازه فقرش این وظیفه را انجام دهد. و کسی که می‌خواهد خداوند مهمترین حوایجش را برطرف نماید به‌واسطه اموالش احتیاجات آل محمد و شیعیان حضرتش را برطرف نماید.

کِتَابُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ شُرَیْحٍ الْحَضْرَمِیِّ، عَنْ حُمَیْدِ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه‌السلام قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ: إِنَّ الرَّحِمَ مُعَلَّقَهٌ بِالْعَرْشِ تَقُولُ اللَّهُمَّ صِلْ مَنْ وَصَلَنِی وَ اقْطَعْ مَنْ قَطَعَنِی وَ هِیَ رَحِمُ آلِ مُحَمَّدٍ علیه‌السلام وَ هُوَ قَوْلُهُ‏ (وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ‏)(۱۱)وَ کُلَّ ذِی رَحِم(۱۲)

همانا رحم در روز قیامت از عرش الهی آویزان شده و می‌گوید: خدایا هرکس با من وصل نمود، وصل کن و هرکس قطع نمود قطع کن و این رحم آل محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله است و این همان قول خداوند تبارک و تعالی است که می‌گوید: و آنان که آنچه را خدا به پیوستنش فرمان داده مى‏پیوندند و از پروردگارشان مى‏ترسند و از سختى حساب بیم دارند.

الأمالی للشیخ الطوسی الْحَفَّارُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الصَّوَّافِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زَیْدَانَ بْنِ عَبْدِ الْغَفَّارِ عَنْ حُسَیْنِ بْنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ علیه‌السلام عَنْ فَاطِمَهَ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله أَیُّمَا رَجُلٍ صَنَعَ إِلَی رَجُلٍ مِنْ وُلْدِی صَنِیعَهً فَلَمْ یُکَافِئْهُ عَلَیْهَا فَأَنَا الْمُکَافِئُ لَهُ عَلَیْهَا(۱۳)

پیامبر اکرم صلى‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: هر کسى براى فردى از فرزندان من کارى انجام دهد و بر آن کار پاداشى نگیرد، من پاداش‌دهنده او خواهم بود.

پی نوشت ها:

[۱]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل ؛ ج‏۱۲ ؛ ص۳۷۳

[۲]. وسائل‏الشیعه، ج ۱۱، ص ۵۵۶، ح ۲٫

[۳]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۶ /   جامع الأخبار(للشعیری) ؛ ؛ ص۱۴۰

[۴]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۶ / جامع الأخبار(للشعیری) ؛ ؛ ص۱۴۰

[۵]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۶ / الشَّهِیدُ فِی الدُّرَّهِ الْبَاهِرَهِ، عَنْهُ ص: مِثْلَهُ:

[۶]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۸/  بحار الأنوار (ط – بیروت) ؛ ج‏۸ ؛ ص۱۷۹/ التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه السلام ؛ ؛ ص۳۳۲/ تفسیر الصافی ؛ ج‏۱ ؛ ص۱۵۱/ البرهان فی تفسیر القرآن ؛ ج‏۱ ؛ ص۲۶۳/

[۷]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۸/ التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه السلام ؛ ؛ ص۳۳۴/ بحار الأنوار (ط بیروت) ؛ ج‏۲۳ ؛ ص۲۶۲/

[۸]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۷۹ / التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه السلام، ص: ۳۳۵/ بحار الأنوار (ط  بیروت) ؛ ج‏۲۳ ؛ ص۲۶۲

[۹]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۸۱ /بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‏۲۳، ص: ۲۶۳/ التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه‌السلام، ص: ۳۳۷

[۱۰]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۸۲/ بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‏۹۳، ص: ۲۱۷/ بشاره المصطفی لشیعه المرتضی (ط – القدیمه)، ج‏۲، ص: ۶

[۱۱]. رعد، ۲۱

[۱۲]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۲، ص: ۳۸۳/ الأصول السته عشر (ط – دار الحدیث)، ص: ۲۲۴/ تفسیر العیاشی، ج‏۲، ص: ۲۰۸؛ الکافی (ط – الإسلامیه)، ج‏۲، ص: ۱۵۱/ الکافی (ط – دارالحدیث)، ج‏۳، ص: ۳۸۸/ روضه المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه (ط – القدیمه)، ج‏۹، ص: ۴۱۳/ تفسیر الصافی، ج‏۳، ص: ۶۶/

[۱۳]. أمالی الطوسیّ ج ۱ ص ۳۶۵٫

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − 2 =