شفاعت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نسبت به کسانی که به فرزندان ایشان نیکی می‌کنند

وَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله أَرْبَعَهٌ أَنَا لَهُمْ‏ شَفِیعٌ‏ یَوْمَ الْقِیَامَهِ- الْمُکْرِمُ لِذُرِّیَّتِی وَ الْقَاضِی لَهُمْ حَوَائِجَهُمْ- وَ السَّاعِی لَهُمْ فِی أُمُورِهِمْ عِنْدَ مَا اضْطُرُّوا إِلَیْهِ- وَ الْمُحِبُّ لَهُمْ بِقَلْبِهِ وَ لِسَانِهِ‏(۱)

حضرت على بن موسى الرضا علیه‌السلام از پدر بزرگوارش از پدران خود از حضرت امیر المؤمنین  علیه‌السلام  روایت کرده است که آن جناب فرمود رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: چهار طایفه‌اند که من در روز قیامت شفیع ایشان هستم و به شفاعت من مفتخر شوند، کسانى که ذریه من را بعد از من اکرام کنند و کسانى که حاجت‌هاى ایشان را برآورند و کسانى که در وقت اضطرار آنها کمک‌رسان امور آنها شوند و کسانى که به قلب و زبان، آنها را دوست دارند و اظهار دوستى کنند.

بهَذَا الْإِسْنَادِ، قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: أَرْبَعَهٌ أَنَا لَهُمْ‏ شَفِیعٌ‏ یَوْمَ الْقِیَامَهِ: الْمُحِبُّ لِأَهْلِ بَیْتِی، وَ الْمُوَالِی لَهُمْ وَ الْمُعَادِی فِیهِمْ، وَ الْقَاضِی لَهُمْ حَوَائِجَهُمْ، وَ السَّاعِی لَهُمْ فِیمَا یَنُوبُهُمْ مِنْ أُمُورِهِمْ(۲)

حضرت امام على النقى علیه السّلام از آباء گرام خود از امیرالمؤمنین علیه السّلام نقل کرد که پیامبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمود: چهار دسته هستند که من در روز قیامت شفیع آنها هستم. دوستدار اهل بیتم و علاقه‌مند به آنها. دشمن با دشمنان ایشان و برآورندۀ نیازهاى آنها و کوشش‏کننده در راه گرفتارى ایشان.

ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله أَرْبَعَهٌ أَنَا لَهُمْ‏ شَفِیعٌ‏ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ لَوْ أَتَوْنِی بِذُنُوبِ أَهْلِ الْأَرْضِ الضَّارِبُ بِسَیْفِهِ أَمَامَ ذُرِّیَّتِی وَ الْقَاضِی لَهُمْ حَوَائِجَهُمْ عِنْدَ مَا اضْطُرُّوا عَلَیْهِ وَ الْمُحِبُّ لَهُمْ بِقَلْبِهِ وَ لِسَانِهِ.‏(۳)

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمودند: چهار گروه را من روز قیامت شفاعت مى‏کنم، گرچه به گناهان اهل زمین گرفتار باشند: دفاع‏کننده با شمشیر پیشاپیش ذریه‏ام، برآورندۀ حاجات آنها و کوشش‏کننده در حاجات آنها به هنگام اضطرار و دوستدار آنها به قلب و زبان.

پی نوشت ها:

[۱]. صحیفه الإمام الرضا علیه السلام، ص: ۴۰ و رواه الشیخ الصدوق فی عیون أخبار الرضا علیه السلام ۲: ۲۴ الحدیث ۴، و فی ۱: ۲۵۳ الحدیث ۲ بسنده عن دعبل بن علی الخزاعی، و فیه أیضا صفحه ۲۵۹ بلفظ آخر، و کنز العمال ۱۲: ۱۰۰، و الخصال ۱: ۱۷۸ بسنده عن داود بن سلیمان، و أخرجه الطبری فی ذخائر العقبی: ۱۸ عن مسند الامام الرضا علیه السلام، و بشاره المصطفی: ۳۶، و الشیخ الطوسی فی أمالیه ۱: ۲۸۶٫ و ابن زهره فی أربعینه الحدیث الاول، و ابن حجر فی لسان المیزان ۲: ۴۱۸٫ عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۱، ص: ۲۵۴/ عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۲، ص: ۲۵

[۲]. الأمالی (للطوسی)، النص، ص: ۲۷۹

[۳]. بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‏۶۵، ص: ۱۲۴

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *